W obecnych czasach, kiedy wszystko musi być profesjonalne, jak najwyższej jakości i na czas, trudno się obronić przed impulsem – ja też muszę taki być. Idący z duchem czasu, przygotowany, pewny siebie, wyedukowany i wszechstronny. Fala ta nie oszczędza młodych rodziców, którzy czują coraz większą presję, by wiedzieć „więcej i lepiej”.
Każdego dnia spotykamy wielu ludzi. W dużych miastach mijamy ich tysiące, z niektórymi wchodzimy w interakcje. Musimy załatwić coś w banku, w punkcie usługowym, w biurze notarialnym, zrobić zakupy w sklepie, kupić bilet w kiosku, zamówić sałatkę i kawę w restauracji…
Początek roku to czas podsumowań. Większość z nas dokonuje oceny minionych dwunastu miesięcy, wyznacza cele i tworzy plany na kolejne. Robiąc to, często skupiamy się na sobie, na naszych sukcesach i porażkach. Na tym, co my daliśmy innym.
Jakiś czas temu zadzwoniła do mnie Joanna Rubin, założycielka portalu Nakawie.pl, z pytaniem, czy udzielę jej wywiadu. Po trzech godzinach jakże inspirującej rozmowy uznałam, że chociaż to przyjemne, kiedy ktoś prosi nas o wywiad, to cenniejsze dla czytelników Na Kawie i Zmian w Życiu będzie połączenie naszych rozważań o życiu i zmianach – po to, by dodatkowo zachęcić do przyjrzenia się życiu każdego z nas.
Nieumiejętność słuchania jest niebezpieczna. Prowadzi na manowce, oddala od siebie, rodzi niechęć, denerwuje współtowarzyszy, drażni. Nie słuchają tylko ignoranci, prześmiewcy i cynicy.
Jakiś czas temu spotkała mnie niezbyt sympatyczna, ale bardzo przełomowa konfrontacja z rzeczywistością – nieważne, co bym zrobiła i nieważne, jakbym się starała, jest pewna grupa ludzi, której nie jestem w stanie zadowolić.
Dziś piąta, a zarazem ostatnia część artykułu, tym razem traktująca o doceniania wysiłku, wzmocnienia dziecka od podstaw oraz o… zadbaniu o własne potrzeby.
Czy istnieje coś takiego jak świąteczna nuda? Ja chyba nigdy jej nie doświadczyłam, ale z rozmów z młodzieżą wynika, że niektórych dotyka.
Uważne życie to umiejętność wybierania i robienia tego, co dla nas wartościowe i ważne. To też świadomość, że życie składa się z chwil, które nie wrócą. W dzisiejszej bieganinie czas i uwaga to najcenniejsze, co możemy dać sobie i innym.
Myśląc o Bożym Narodzeniu, każdy z nas widzi zupełnie inny obraz. Dla jednych jest to pasterka, msza święta w środku nocy, dla innych pięknie zastawiony stół, a wokół niego rodzina i przyjaciele. Dla większości dzieci są to choinka, prezenty, kolędy.
