5 rzeczy, o których musisz pamiętać, kiedy Twoje dziecko staje się dorosłe
5-rzeczy-o-ktorych-musisz-pamietac-kiedy-twoje-dziecko-staje-sie-dorosle

 

Wolność osoby dorosłej wyraża się w jej niezależnym, swobodnym decydowaniu o sobie. Zakładamy, że tym, co odróżnia osobę dorosłą od dziecka, są sprawczość, samodzielność, siła i odpowiedzialność. Tym, co cechuje dziecko, jest swoista zależność – konieczność podlegania opiece i kontroli innych. 

Rodzice i dorosłe dzieci niejednokrotnie tkwią w więzieniu wzajemnych relacji, które nie ewoluują mimo upływu czasu i zmieniających się okoliczności. Oczywiście dziecko bez względu na wiek zawsze pozostanie „dzieckiem” w wymiarze więzi rodzinnych (pokrewieństwa). Trudność relacji rodzica z dorosłym dzieckiem polega na konieczności zmiany niesymetrycznej relacji (w której dziecko jest stroną „zależną”) w relację symetryczną dwojga dorosłych osób. 

Ewolucja relacji między rodzicem a pełnoletnim dzieckiem sprowadza się więc do wzięcia przez obie strony odpowiedzialności za swoje życie i wybory i wyraża się w wyjściu z dotychczasowych ról oraz przyjęciu nowych (w wypadku rodzica jest to swoiste odzyskanie wcześniejszego życia).

Przyjęło się uważać, że kwestia relacji rodzic – dorosłe dziecko bywa problematyczna głównie dla rodzica, który ingerując w życie dorosłego dziecka, odbiera mu sprawczość i możliwość wzięcia odpowiedzialności za siebie. Zdarza się, że także osoby pełnoletnie, które nie dorosły do odejścia z domu, mają trudności z życiem na własny rachunek i podejmowaniem samodzielnych decyzji, podlegając prawdziwej lub wyimaginowanej ocenie własnych rodziców.

Bez względu na to, czy jesteś rodzicem, czy dorosłym dzieckiem, poniższe zasady mogą ci pomóc zbudować zdrową relację rodzinną:

1. Dziecko nie jest przedłużeniem rodzica

Dziecko (bez względu na wiek) jest autonomiczną jednostką z własną specyfiką osobowościową, zapleczem zasobów, umiejętności i potrzeb. Dziecko nie jest odzwierciedleniem jednego czy obojga rodziców; jest odrębne i swoiste. Zrozumienie i zaakceptowanie tej zasady sprawi, że doświadczenia, przekonania i lęki rodzica nie będą miały przełożenia na życie dziecka i pozwolą mu na samodzielną eksplorację i poznawanie świata.

2. To, co ważne dla rodzica, może być nieistotne dla dziecka

Choć nie dziwią nas różnice w określaniu celów, dokonywanych wyborach czy definiowaniu szczęścia między dwojgiem dorosłych, w wypadku rodzica i dorosłego dziecka niejednokrotnie traktujemy je jako swoistą anomalię. Tymczasem świat wartości dorosłego dziecka ma prawo różnić się od świata wartości jego rodziców. Uznanie samodzielności dorosłego dziecka przejawia się w akceptacji jego życiowych wyborów i szacunku dla jego wartości, nawet jeśli ich nie rozumiemy i nie uznajemy za swoje.

3. Porażka jest naturalną drogą nauki i rozwoju

Ingerowanie w życie dorosłego dziecka w sposób jawny czy zawoalowany oraz dopasowywanie dziecka do własnych oczekiwań stanowią zaprzeczenie symetryczności relacji dwóch dorosłych osób. Dorosłe dziecko ma prawo do własnych wyborów, nawet gdy jako rodzice uważamy je za błędne. Popełnianie błędów to droga do odkrycia tego, kim naprawdę jesteśmy, czego potrzebujemy i co jest dla nas ważne. 

4. Dorosłe dziecko to dorosły jak każdy inny

Fakt rodzicielstwa (urodzenia, wychowania) dziecka nie oznacza władzy nad nim. W stosunku do dorosłego dziecka powinny obowiązywać nas takie same zasady jak w relacji z innymi dorosłymi – nieingerowanie, nieocenianie, brak krytyki. Wypuszczając w świat dorosłe dziecko, rodzic powinien być pewny, że ma przed sobą w pełni ukształtowaną osobę, gotową do samodzielnego życia. Życie dziecka nie może stać się dla rodzica remedium na jego samotność, lęki czy przykre doświadczenia. Z tego względu relacja rodzic – dorosłe dziecko wymaga z obu stron wzięcia odpowiedzialności za siebie.

5. Dorośli ludzie przestrzegają reguł

Wyrazem dojrzałości są umiejętności wyznaczania granic i jednoznacznego komunikowania się z innymi. Osoby dorosłe komunikują się z szacunkiem i wprost, nie manipulują i dbają o nienaruszalność własnych zasad, mając na uwadze świat wartości i wrażliwość innych. Niedojrzałym sposobem komunikacji należy nazwać próby manipulacji dorosłym dzieckiem wyrażane słowami: „Dopóki mieszkasz pod moim dachem, musisz…”, „Nie tak cię wychowałem!”, „Swoim zachowaniem przynosisz wstyd naszej rodzinie”, „Jeśli to zrobisz, nie będziesz mógł na mnie liczyć”. Są to próby narzucenia dorosłemu roli podległego dziecka, wymagającego opieki i kontroli.

W miarę upływu czasu zmieniają się role i zakresy odpowiedzialności w relacji rodzic – dziecko. Kluczem do zbudowania układu opartego na wzajemnym szacunku (w sposób, który nie przysporzy cierpienia żadnej ze stron) jest uznanie ich równorzędności, autonomii i wolności. 

 

Tagi

jak zrozumieć swoje dziecko jak rozmawiać z dzieckiem jak wytrzymać z rodzicami adopcja wychowanie dzieci dzieciństwo

Opublikowano: 2017-02-20

Zobacz inne artykuły w kategorii Relacje »

Podziel się na Facebooku

 

Przeczytaj również

matka-niedoskonala-5-powodow-dlaczego-dzieci-cenia-twoje-wady

Matka niedoskonała - 5 powodów, dlaczego dzieci cenią Twoje wady

Wiele kobiet dokłada wszelkich starań, aby w oczach dziecka uchodzić za Matkę Idealną. Powodów jest kilka. Pierwszym z nich jest obawa przed utratą autorytetu rodzicielskiego. Rodzicom często się wydaje, że z chwilą, gdy dziecko zorientuje się, że rodzic nie jest doskonały w każdym calu, przestanie darzyć ich szacunkiem...

czytaj dalej »

kiedys-twoje-dziecko-rozwinie-skrzydla-od-ciebie-zalezy-czy-bedzie-latac

Kiedyś Twoje dziecko rozwinie skrzydła, od Ciebie zależy czy będzie latać.

Bądź, świadomym rodzicem!

Rok szkolny dobiegł końca, to czas kiedy więcej czasu spędzamy ze swoimi dziećmi. Zwracajmy uwagę na to aby wspierać swoje dzieci każdego dnia. Zazwyczaj nie zastanawiamy się nad zwykłymi zwrotami typu: JAK ZWYKLE ŹLE ZROBIŁEŚ, JAK NIE ZJESZ TO MAMUSIĘ GŁOWA BĘDZIE BOLAŁA czy ZNOWU SIĘ UBRUDZIŁEŚ. Zobacz, jak te pozornie zwykłe słowa mają wpływ na przyszłość Twojego dziecka.

czytaj dalej »

odbierz-telefon

Odbierz telefon

Dopóki wózek jedzie, nie martwi nas, że czasem skrzypi lub zbyt szybko mknie. Jeśli są to uczucia radosne, cieszymy się i poddajemy się im bez refleksji. Jeśli są trudne, wypieramy je lub próbujemy zmniejszyć ich wagę. Oba scenariusze pozwalają przetrwać, ale powodują, że tracimy niepowtarzalną okazję, aby dowiedzieć się czegoś o sobie. A bez tej wiedzy trudno planować życie.

czytaj dalej »

 


                                                                                                                   

Piszą dla nas

 

 

Zmiany w Życiu. Wszelkie prawa zastrzeżone ® 2014-2015
Publikacje zamieszczone na stronach zmiany w życiu.pl są chronione prawami autorskimi. Dalsze rozpowszechnianie tekstów i zdjęć opublikowanych w Zmiany w życiu.pl w całości lub w części wymaga uprzedniej zgody wydawcy.
Photos Powered by Shutterstock.com
Wykonanie Agencja Kreatywna PONG, projekt graficzny Adrian Rudzik
Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza akceptację polityki cookies.